Dariusz Bialic Stale zwiększająca się liczba pasażerów wymuszała pozyskiwanie dalszych pojazdów w celu uruchamiania dodatkowych połączeń. Trudności z pozyskiwaniem kolejnych autobusów były tak duże, że w 1951 roku, po włączeniu MKS w struktury wielobranżowego przedsiębiorstwa o nazwie Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej, postanowiono połączyć Miejską Komunikację Samochodową z przedsiębiorstwem PKS, które posiadało bardziej rozbudowany tabor autobusowy. W rezultacie do takiego połączenia nie doszło, a na potrzeby miejskiej komunikacji, Zakład MKS wydzierżawił od PKS-u dwa autobusy marki Chausson produkcji francuskiej. Były to pierwsze autobusy w komunikacji miejskiej z silnikami Diesla.
Autobusy te ze względu na kraj, gdzie zostały wyprodukowane były bardzo nowoczesne. Po wojnie autobusy firmy Chausson były eksploatowane w wielu przedsiębiorstwach komunikacji miejskiej i międzymiastowej w Polsce. Autobus był zbudowany na podwoziu firmy Renault. Wyposażony był w drzwi otwierane i zamykane automatycznie przez obsługę pojazdu. W Polsce w okresie powojennym były eksploatowane trzy modele tych autobusów oznaczone symbolami APH47, APH48 i APH49. Autobusy w wersji 47 i 48 mogły przewieźć pasażerów na 45 miejscach siedzących na podwójnych, miękkich i komfortowych fotelach oddzielonych wąskim przejściem po środku oraz 30 miejscach stojących. Wersja oznaczona symbolem 49 różniła się układem siedzeń. Z jednej strony znajdowały się pojedyncze fotele a z drugiej podwójne siedzenia, przez co autobus miał tylko 30 miejsc siedzących. Modele różniły się także silnikami i sposobem osadzenia przednich lamp. Światła „odstające” miał model 47 a „wbudowane” modele 48 i 49. Do oznakowania linii stosowano okrągłą tarczę z cyfrą umieszczaną nad przednią szybą pojazdu. Ze względu na prowadzoną obsługę konduktorską w autobusach wsiadanie odbywało się tylnym pomostem, a wysiadanie przednim.
Autobusy miały metalowe nadwozie samonośne. Skrót APH oznaczał po francusku „autobus Panhard huile”, czyli autobus z silnikiem wysokoprężnym Panhard. Wóz napędzany był silnikiem Panhard 4HL o pojemności 5,7 litra i mocy nominalnej 80 KM zblokowany z 4-biegową skrzynią biegów. Charakterystyczną cechą autobusów Chausson były pojedyncze koła z tyłu.
W rzeszowskim MKS używano wersji APH47. Wydzierżawione od PKS-u Chaussony skierowano do obsługi linii Pobitno-Zwięczyca i Trzebownisko-Osiedle WSK. Niestety nie zachowały się żadne informacje o tym jak były pomalowane i oznakowane. Nie znany jest też czas ich eksploatacji. Nie wiadomo także czy zostały zwrócone do PKSu czy zakończyły swój żywot w MKS.
Warto dodać, że autobusy tej marki stanowiły od końca lat 40 trzon warszawskiej komunikacji miejskiej. Chausson stał się też natchnieniem i bohaterem popularnej piosenki „Czerwony autobus”.
Na zdjęciu przedstawiony jest autobus Chausson używany w komunikacji miejskiej w Warszawie.
Opisywany autobus będzie można zobaczyć podczas pierwszego złotu zabytkowych autobusów w Rzeszowie.
Zapraszam do publikacji własnych zdjęć o tematyce MPK i PKS Rzeszów na naszej grupie Grupa Historia Rzeszowskiej Komunikacji Miejskiej oraz na naszą stronę
Dziękuję za uwagę Piotr Tunicki / Okiem Miłośnika Komunikacji i Motoryzacji
