Dariusz Bialic 
Historia linii nr 11 rozpoczęła się w 1965 roku. Było to połączenie utworzone przede wszystkim z myślą o mieszkańcach rozwijającego się osiedla XX-lecia PRL oraz pracownikach zakładów pracy zlokalizowanych w północnej części miasta. Początkowo autobus kursował na trasie od pętli przy ul. X Sudeckiej Dywizji Piechoty (w rejonie dzisiejszej ul. Letniej, za ul. Czołgistów) do al. Bieruta, czyli obecnej ul. Okulickiego.
Na linii kursował tylko jeden autobus i to wyłącznie w systemie BIS, a więc jedynie w godzinach porannego i popołudniowego szczytu przewozowego. Tak ograniczona oferta szybko okazała się niewystarczająca. Już w styczniu 1966 roku, odpowiadając na liczne postulaty mieszkańców oraz pracowników okolicznych przedsiębiorstw, MPK zrezygnowało z funkcjonowania linii wyłącznie w godzinach szczytu i uruchomiło całodzienną obsługę. Autobusy kursowały od wczesnego rana do wieczora, średnio co pół godziny.
Kolejna zmiana nastąpiła we wrześniu 1967 roku. Zgodnie z oczekiwaniami pasażerów trasę przedłużono z al. Bieruta do pobliskiej bazy PKS. Mimo rozwoju połączenia pod koniec roku ponownie ograniczono jego obsługę, pozostawiając tylko jeden autobus na całej trasie.
Poprawa nastąpiła dopiero w 1968 roku, kiedy zwiększono liczbę pojazdów kursujących na „jedenastce”. Jednak już w styczniu 1969 roku część kursów BIS skrócono do ul. Tkaczowa (obecnie Sokoła), a odcinek do al. Bieruta przejęły dodatkowe kursy innej linii rozpoczynającej bieg na Placu Wolności.
W 1971 roku wszystkie kursy ponownie wykonywano już do bazy PKS, a liczba autobusów obsługujących linię wzrosła. W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych „jedenastka” należała do ważniejszych połączeń miejskich. Pod koniec 1974 roku obsługiwało ją sześć autobusów w godzinach szczytu oraz trzy poza nimi. Oprócz podstawowej relacji do bazy PKS funkcjonowały również kursy skrócone do al. Bieruta oraz wydłużone do ul. Wspólnej.
Znaczne zmiany przyniósł rok 1976. Zamknięcie odcinka drogi pomiędzy Centralą Rybną a bazą PKS wymusiło zmianę przebiegu trasy i lokalizacji pętli końcowej. Autobusy skierowano w okolice ul. Broniewskiego, obok wieży telewizyjnej, a następnie do końca ul. Waryńskiego (obecnie Ofiar Katynia), w pobliżu potoku Przyrwa. W kolejnych latach linię wydłużono od ul. X Sudeckiej Dywizji Piechoty przez al. Niepodległości do ul. Rejtana, natomiast pętlę na Baranówce przeniesiono z ul. Waryńskiego na ul. Bojanowskiego (obecnie Mikołajczyka).
Rozbudowa osiedla Baranówka, budowa nowych obiektów handlowych oraz liczne inwestycje drogowe sprawiły, że przebieg linii był wielokrotnie korygowany. Ostatecznie pod koniec lutego 1982 roku linię nr 11 zlikwidowano.
Jej nieobecność nie trwała jednak długo. W czerwcu 1984 roku „jedenastka” powróciła, lecz już na zupełnie nowej trasie. Autobusy połączyły ul. Podwisłocze z pętlą przy Elektrociepłowni w Załężu. Był to początek nowego etapu w historii tej linii, która od tego momentu zaczęła pełnić rolę podstawowego połączenia centrum miasta z rozwijającymi się terenami Załęża.
W następnych latach trasę stopniowo wydłużano. Najpierw autobusy skierowano do ul. Kopisto, następnie uruchomiono wariantowe kursy do Zakładu Karnego i Akademii Rolniczej w Załężu. Po zamknięciu przejazdu kolejowego w tej części miasta linię poprowadzono nową obwodnicą, dostosowując jej przebieg do zmieniającego się układu drogowego.
Kolejna większa zmiana nastąpiła 1 października 2019 roku. Wówczas linię skierowano do nowej pętli przy ul. Matuszczaka, dzięki czemu uzyskała obecny charakter połączenia łączącego południowo-zachodnią część miasta z osiedlami położonymi na północnym wschodzie.
Obecnie linia nr 11 kursuje na trasie:
Matuszczaka – Podkarpacka – Dąbrowskiego – Lisa Kuli – Cieplińskiego – Piłsudskiego – Plac Wolności – Piłsudskiego – Lwowska – Żołnierzy I Armii Wojska Polskiego – Konfederatów Barskich – Załęska – Sieciecha – Rzecha – Załęska – Księżycowa – Stączka – Potockiego.
Linia nr 11 należy do grona połączeń, które na przestrzeni dekad całkowicie zmieniły swój charakter. Od krótkiej linii BIS obsługującej osiedle XX-lecia PRL, przez połączenie Baranówki z centrum miasta, aż po współczesną trasę prowadzącą przez niemal całe miasto do Załęża. Jej historia dobrze pokazuje, jak rozwój Rzeszowa wpływał na kształt sieci komunikacyjnej oraz jak komunikacja miejska dostosowywała się do potrzeb kolejnych pokoleń mieszkańców.
Za udostępnienie zdjęcia dziękujemy Rafałowi Ludera.
Zapraszam na nagranie z przejazdu, za kierownicą jeden z naszych administratorów czyli Okiem Miłośnika .
Matuszczaka – Potockiego
Potockiego – Matuszczaka