Dariusz Bialic 
Początki linii autobusowej nr 6 sięgają 1956 roku, kiedy uruchomiono połączenie kursujące z Dworca PKP do osiedla przy ul. Dąbrowskiego. Dokumentacja dotycząca pierwszych lat funkcjonowania tej linii jest jednak bardzo skąpa, dlatego wiele informacji pochodzi z zachowanych materiałów prasowych oraz późniejszych opracowań historycznych.
Pierwsza dobrze udokumentowana wzmianka o „szóstce” pochodzi z lutego 1962 roku. Wówczas uruchomiono linię kursującą z Placu Farnego przez ulice 3 Maja, Zamkową i Dąbrowskiego do Domu Kultury WSK. Już rok później trasę zmieniono i autobus połączył dzielnicę Budy przy ul. Siemieńskiego z Placem Wolności, a następnie z Placem Farnym. W kolejnych miesiącach przystanek końcowy przeniesiono w rejon skrzyżowania ulic Marszałkowskiej i Ujejskiego, w pobliżu dawnej kładki nad torami kolejowymi. Połączenie to nie funkcjonowało jednak długo i zostało zlikwidowane w 1964 roku.
Nowy rozdział w historii linii rozpoczął się w listopadzie 1965 roku. Wówczas autobusy kursowały z alei Bieruta (obecnie ul. Okulickiego), w rejonie przedsiębiorstwa Transbud, przez Krakowską, ks. Jałowego, Jana III Sobieskiego, Plac Wolności, aleję Lenina (obecnie Piłsudskiego), Rejtana i Paderewskiego do Słociny – kościoła. Było to pierwsze stałe połączenie centrum miasta z rozwijającą się wówczas Słociną.
W 1968 roku linię obsługiwały trzy autobusy w godzinach szczytu oraz jeden poza nimi. Dwa lata później trasę wydłużono najpierw do przystanku Słocina – Roch, a następnie do Słocina – Górna. Jednocześnie wprowadzono nietypowe rozwiązanie w postaci linii okrężnej. Autobusy po wyjechaniu z alei Lenina skręcały w Marszałkowską, następnie przez Warszawską docierały do Okulickiego, dalej przez Krakowską, Piłsudskiego i Rejtana wracały do Słociny, korzystając z jednego wspólnego przystanku początkowo-końcowego.
Kolejna duża zmiana nastąpiła w kwietniu 1973 roku. Trasa została poprowadzona przez Rejtana do zapory na Wisłoku, następnie ulicami Hetmańską, Szopena, przez Plac Wolności, Krakowską i Okulickiego. Jeszcze w tym samym roku, podczas remontu ul. Rejtana, autobusy skierowano objazdem przez ul. Witolda i Lwowską. Dla mieszkańców Paderewskiego uruchomiono dodatkową linię oznaczoną 6A, kursującą z Okulickiego przez Lwowską i Witolda do rejonu ul. Paderewskiego. Po zakończeniu prac drogowych autobusy wróciły na swoją podstawową trasę.
Rosnąca liczba pasażerów sprawiła, że w 1974 roku zwiększono liczbę autobusów obsługujących linię do pięciu w godzinach szczytu i dwóch poza nimi.
W 1976 roku trasę skrócono do przystanku Grottgera – Dworzec PKP, który przez wiele kolejnych lat pozostawał głównym punktem początkowym linii. W grudniu 1980 roku podjęto próbę uproszczenia przebiegu poprzez skierowanie autobusów z Dworca PKP bezpośrednio przez Piłsudskiego i Rejtana do Paderewskiego. Rozwiązanie to spotkało się jednak z licznymi protestami pasażerów i szybko przywrócono wcześniejszy układ trasy.
W październiku 1988 roku linię wydłużono od strony zachodniej do ul. Ustrzyckiej, natomiast od strony wschodniej część kursów zaczęła docierać do Malawy – remizy OSP. Przez krótki czas wybrane kursy były realizowane jeszcze dalej, do pętli przy ul. Dębickiej. Z uwagi na trudności manewrowe na skrzyżowaniu ulic Ustrzyckiej i Dębickiej zrezygnowano jednak z tego rozwiązania, skracając kursy do przystanku Ustrzycka Mostek.
Po utworzeniu Zarządu Transportu Miejskiego w Rzeszowie próbowano dostosować przebieg linii do nowych potrzeb komunikacyjnych miasta. W lipcu 2013 roku autobusy skierowano przez Rejtana, Kopisto, Most Zamkowy, Lisę-Kuli i Cieplińskiego do Dworca Komunikacji Lokalnej. Zmiana ta spotkała się jednak z dużym sprzeciwem mieszkańców osiedli Kotuli, Ustrzycka i Słocina. W rezultacie szybko powrócono do wcześniejszej trasy funkcjonującej od końca lat osiemdziesiątych.
Istotne zmiany nastąpiły w 2017 roku. Od 1 sierpnia autobusy przestały kursować do Malawy, a trasę skrócono do nowo wybudowanej pętli przy ul. Słocińskiej. Miesiąc później, na wniosek mieszkańców osiedla Kotuli, linię skierowano przez ulice Pleśniarowicza i Solarza, poprawiając dostępność komunikacji miejskiej w tej części miasta.
Przez kolejne lata linia funkcjonowała jako jedno z najważniejszych połączeń łączących zachodnie i wschodnie osiedla Rzeszowa. Na zachodnim krańcu trasy autobusy korzystały z dwóch pętli przy ul. Ustrzyckiej, z których druga oznaczona została w Systemie Informacji Pasażerskiej jako Ustrzycka/Magórska.
Do kwietnia 2024 roku trasa przebiegała następująco:
Słocińska – Powstańców Wielkopolskich – Paderewskiego – Armii Krajowej – Krzyżanowskiego – Paderewskiego – Rejtana – Powstańców Warszawy – Hetmańska – Plac Śreniawitów – Kilara – Szopena – Targowa – Plac Wolności – Piłsudskiego – Krakowska – Witosa – Solarza – Pleśniarowicza – Wiktora – Kotuli – Ustrzycka.
Od 1 maja 2024 roku wprowadzono kolejną korektę przebiegu. Z obsługi wyłączono ulicę Kotuli, natomiast autobusy skierowano przez ul. Sanocką i ul. Błogosławionej Karoliny, lepiej dostosowując trasę do aktualnych potrzeb przewozowych mieszkańców zachodniej części miasta.
Najnowsza zmiana weszła w życie 1 października 2024 roku, kiedy wybrane kursy ponownie wydłużono poza granice miasta do Malawy, kończąc bieg przy remizie Ochotniczej Straży Pożarnej. Był to symboliczny powrót do relacji obsługiwanej przez linię jeszcze w końcu XX wieku.
Obecnie linia nr 6 pozostaje jednym z najważniejszych połączeń wschód–zachód w sieci komunikacyjnej Rzeszowa. Łączy osiedle Słocina z zachodnią częścią miasta, a wybrane kursy ponownie docierają do Malawy, kontynuując ponad sześćdziesięcioletnią historię jednej z najbardziej rozpoznawalnych rzeszowskich linii autobusowych.
Za udostępnienie zdjęcia dziękujemy panu Rafałowi Kuligowi.