Dariusz Bialic 
Koniec lat 90. XX wieku nie był łatwym okresem dla rzeszowskiego przewoźnika. Spośród ponad 200 autobusów znajdujących się wówczas w taborze MPK Rzeszów jedynie 7 posiadało częściowo niską podłogę, a zaledwie 67 pojazdów miało mniej niż 10 lat. W 1999 roku zdecydowano więc o ogłoszeniu przetargu na zakup nowych autobusów. Jego rozstrzygnięcie przyniosło rzeszowskiej komunikacji miejskiej prawdziwą zmianę pokoleniową – na początku 2000 roku na ulice miasta wyjechało 30 nowych Solarisów Urbino 12 I generacji, którym nadano numery taborowe od #700 do #729.
Jednym z tych autobusów był Solaris Urbino 12 o numerze taborowym #714. Pojazdy tej serii od początku wzbudzały zainteresowanie pasażerów i były kierowane na bardziej prestiżowe linie. Z czasem, po pojawieniu się w Rzeszowie kolejnych dostaw nowoczesnych autobusów, pierwsze Solarisy zaczęły być wykorzystywane również do obsługi brygad BIS-owych.
Solaris Urbino 12 I generacji był całkowicie niskopodłogowym autobusem miejskim. Charakterystycznymi elementami jego konstrukcji były duże, przeszklone okna wyposażone w uchylne lufciki oraz trzy klapy dachowe. Autobus wyposażono również w system ECAS. Pod względem napędu rzeszowskie Solarisy posiadały sześciocylindrowy silnik MAN o mocy 220 KM i pojemności 6871 cm³, spełniający normę emisji spalin Euro II. W autobusach tej serii stosowano skrzynie biegów firmy ZF oraz Voith.
Egzemplarz #714 przez wiele lat pozostawał jednym z charakterystycznych przedstawicieli pierwszej generacji Urbino w Rzeszowie. Podobnie jak pozostałe autobusy z tej serii, przez lata pokonywał kolejne kilometry, stając się stałym elementem krajobrazu komunikacyjnego miasta. Solarisy I generacji okazały się konstrukcjami trwałymi, a przebiegi części z nich zbliżały się nawet do 1,2 miliona kilometrów.
Wraz z upływem czasu i pojawianiem się kolejnych generacji autobusów pierwsze Urbino zaczęły jednak znikać z regularnej eksploatacji. Zostały wycofane już z eksploatacji, a niektóre zakończyły swoją służbę w Rzeszowie znacznie wcześniej. Przykładem był autobus #719, który został skasowany w 2003 roku po pożarze komory silnika. Kolejne lata przynosiły następne wycofania, jednak Solarisy pierwszej generacji przez długi czas pozostawały w służbie MPK Rzeszów.
Historia tej serii nie zakończyła się jednak wraz z wycofaniem jej kolejnych przedstawicieli z Rzeszowa. W latach 2021–2024 trzy inne egzemplarze pierwszej generacji – #725, #727 oraz #723 – trafiły do MZK Przemyśl, gdzie pomimo wieku i bardzo dużych przebiegów zostały wykorzystane do uzupełnienia braków taborowych.
Solarisy Urbino 12 I generacji zapisały się w historii MPK Rzeszów jako autobusy, które na początku XXI wieku rozpoczęły nowy rozdział w dziejach miejskiego taboru. Dla pasażerów były symbolem nowoczesności – całkowicie niskopodłogowa konstrukcja, nowe rozwiązania techniczne i charakterystyczna sylwetka wyraźnie odróżniały je od starszych autobusów eksploatowanych wcześniej przez rzeszowskiego przewoźnika.
Numer #714 pozostaje częścią historii tej pierwszej, niezwykle ważnej dla Rzeszowa serii. Trzydzieści autobusów dostarczonych na przełomie XX i XXI wieku zapoczątkowało długą obecność marki Solaris w taborze MPK Rzeszów, a pierwsza generacja Urbino na trwałe zapisała się w pamięci wielu pasażerów.
Autor zdjęcia Kacper Świder.
